Οι κάτοικοι του Έβρου καταγγέλουν και αποκαλύπτουν πως τα περιστατικά δεν δημοσιοποιούνται.

Επί της ουσίας συνεχίζουν τις απαγωγές επί ελληνικού εδάφους όπως είχαν κάνει και το 2018 με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς.

Εκείνη η απαγωγή έχει χρησιμέψει ως «πρότυπο» με την διαφορά όμως για τις επόμενες, ότι δεν έχουν γίνει γνωστές.

Την καταγγελία την κάνει επωνύμως ο Θανάσης Καμηλάρης, ψαράς και έφεδρος τους ελληνικού στρατού, έχει αναλάβει μαζί με άλλους ψαράδες και τον ρόλο του φρουρού των ελληνικών συνόρων με την Τουρκία….

Για τον Τούρκο είναι εύκολη λεία η αρπαγή ,ξέρει κάθε σπιθαμή γης από την ελληνική πλευρά του ποταμού, που λόγω των πολλών καναλιών, νησίδων και λιμνοθαλασσών, είναι δύσκολο να ελεγχθεί από Έλληνες μεθοριακούς φρουρούς.

«Μας απειλούν ακόμη και σε ελληνική επικράτεια» διηγείται ο Καμηλάρης. «Ήμουν στον ποταμό και ήθελα να απλώσω δίχτυα. Τότε ήρθαν 4 Τούρκοι στρατιώτες από την άλλη πλευρά. Έστρεψαν τα όπλα επάνω μου και μου είπαν ότι βρισκόμουν στην Τουρκία. Αλλά ήμουν σαφώς 100 μέτρα από τα σύνορα».

Ένας άλλος ψαράς συνελήφθη και το καράβι του κατασχέθηκε. «Για τους Τούρκους έχει γίνει επικερδής επιχείρηση» λέει ένας άλλος ψαράς, ο Βασίλης Βίτσας.

«Για να απελευθερώσουν τους συλληφθέντες, ζητούν 5.000 ευρώ. Ειδάλλως σαπίζει κανείς 6 μήνες στη φυλακή. Ο συνάδελφός μου αναγκάστηκε να πληρώσει 4.000 για δικηγόρο, για τη δίκη στην Τουρκία και να πάρει πίσω το σκάφος του» διηγείται ο Βίτσας:

«Για τέτοια περιστατικά δεν μιλά κανείς, δεν βγαίνουν στις εφημερίδες».

Τώρα οι ψαράδες αισθάνονται αφημένοι στη μοίρα τους. «Εάν δεν ήμασταν εδώ, η περιοχή θα ήταν προ πολλού τουρκική» λέει ο Βασίλης Βίτσας. «Μόνο όταν περιπολούν ελληνική αστυνομία και στρατός έχουμε την ησυχία μας από τους Τούρκους μεθοριακούς στρατιώτες. Αλλά δεν φτάνει» συμπληρώνει ο Θανάσης Καμηλάρης.

«Εμείς οι ψαράδες είμαστε τα μάτια του στρατού και της αστυνομίας, Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να διατηρήσουμε ελληνικό αυτό το κομμάτι του ποταμού».

Οι ψαράδες του Έβρου ελπίζουν σε βοήθεια από την Αθήνα.